(Tōa Ko͘-niû siá·ê.)
Ū chi̍t lâng sìⁿ Má sī Tāi-eng-kok lâng. Teh pān liâu-chhâ ê chhia. Ū chi̍t-ji̍t teh liâu ê sî, hō͘ chhia khoe̍h-tn̄g chi̍t-ki chhiú, tùi án-ni chiū bōe koh chòe hit-hō thâu-lō͘. In-ūi kiám chi̍t chhiú só͘-í phoe-koán hō͘ lâng chhiàⁿ chòe the̍h poe ê lâng. Āu-lâi hō͘ pun Sèng-chheh ê hōe chhiàⁿ i khì sì-kòe bōe Sèng-chheh.
Hiah-ê Sèng-chheh ê tiong-kan ū-ê sī ìn phòng-jī, hō͘ chhiⁿ-mî bong lâi tha̍k. Chōe-chōe chhiⁿ-mî lâng, ū lâi kā i bóe, só͘-í Má Sian-siⁿ chiū ka-kī o̍h hit-hō phòng-jī ê hoat-tō͘. Āu-lâi pun Sèng-chheh ê hōe, chiū chhe i lâi Tiong-kok Pak-kiaⁿ bōe Sèng-chheh.
I ta̍k-ji̍t tī lō͘·ni̍h teh bōe chheh ê sî siông-siông khoàⁿ-kìⁿ jōa-chōe chhiⁿ-mî-lâng teh khit-chia̍h, chin kan-khó͘. I ê sim tōa iu-būn, siūⁿ khoàⁿ ū sím-mi̍h hoat-tō͘ thang lī-ek in, hō͘ in chai tō-lí á bô? Chiū siūⁿ khiám-chhái oē chiong phòng-jī lâi kà in tha̍k-chheh. Nā-sī i chai bōe ēng Tiong-kok jī lâi kà in, in-ūi jī chōe koh siūⁿ-chōe u̍ih oh-tit bong, só͘-í chiū ēng khah kán ê hoat-tō͘ chòe phòng-jī ǹg-bāng chhiⁿ-mî-lâng chhì-khoàⁿ oē hiáu-tit bong bōe. Chiū tāi-seng kéng chi̍t-ê bô pē-bú ê chhiⁿ-mî gín-ná, tī koe-lō͘ teh khit-chia̍h, khoàⁿ-kìⁿ i bīn chhiò-chhiò koh khoàⁿ i sin-khu bô thái-ko, chiū siu-liû lâi chiàu-kò͘ i, chiong chiah-ê jī lâi kà i bong. Chit-ê chhiⁿ-mî gín-ná put-chí hoaⁿ-hí, kian-sim o̍h bong chiah-ê jī. Iok-lio̍k la̍k lé-pài kú lóng oē-hiáu-tit tha̍k, ia̍h oē hiáu-tit siá.
Má Sian-siⁿ khoàⁿ chit-ê gín-ná chiah khòai oē, chiū koh kiò nn̄g-ê chhiⁿ-mî ê tōa-lâng o̍h bong hiah-ê jī, hō͘ hit-ê gín-ná chòe sian-siⁿ lâi kà. Kàu nn̄g-saⁿ ge̍h-ji̍t kú, in ia̍h lóng oē tha̍k. In saⁿ-ê pún-jiân sī kan-khó͘ chòe khit-chia̍h, taⁿ Sèng-chheh in lóng oē hiáu-tit tha̍k, ia̍h chin hoaⁿ-hí tha̍k hō͘ lâng thiaⁿ, só͘-í Bo̍k-su kap kàu-hōe chiū chhiàⁿ i lâi sì-kòe tha̍k hō͘ lâng thiaⁿ, tùi án-ni oē pò-iông tō-lí.
Chí saⁿ lâng tāi-seng ê só͘-hùi lóng sī Má Sian-siⁿ chhut. Āu-lâi pa̍t-lâng pang-chān chit-ê tāi-chì. Kàu chit-tia̍p sòa siat chi̍t-keng o̍h, sǹg sī chhiⁿ-mî-lâng ê o̍h, chhiⁿ-mî-lâng ia̍h teh kà. Kàu-hōe lāi kàu-hōe gōa ê chhiⁿ-mî-lâng lóng thang lâi tha̍k. Chit-ê tāi-chì hong-siaⁿ kàu put-chí hn̄g, só͘-í chōe-chōe chhiⁿ-mî-lâng ū-ê sǹg sī chun-kùi·ê, khah hn̄g ê ia̍h lâi, in tiong-kan chi̍t-ê sī tùi chi̍t-pah phò͘ lō͘ hn̄g lâi, kóng "Ài beh ēng chhiú khoàⁿ chheh."
Kàu-hōe lāi ia̍h ū chi̍t lâng o̍h kàu oē chòe pun-chheh ê lō͘-ēng, koh ū chi̍t lâng put-chí jia̍t-sim lâi o̍h, kàu āu-lâi chiū ji̍p tōa-o̍h beh chòe thoân tō-lí ê lâng.
Má Sian-siⁿ m̄-nā kà in oē tha̍k, oē siá nā-tiāⁿ, koh ēng hoat-tō͘ hō͘ in bat si-tiāu; in-ūi án-ni ū-ê oē gîm put-chí hó-thiaⁿ. Hiān-sî ū chi̍t-ê ta̍k Lé-pài-ji̍t lâi Lé-pài-tn̂g, ji̍h khîm hô chèng-lâng só͘ gîm ê siaⁿ.
Lâng siat chit-hō hoat-tō͘ lâi kà-sī chhiⁿ-mî-lâng sǹg-sī sè-kan ke-thiⁿ chi̍t-hāng ê tōa hok-khì.
Hiān-sî Tâi-oân ê Bo̍k-su Kam Sian-siⁿ teh chhòng Ē-mng pe̍h-oē ê phòng-jī, hō͘ Chiang-choân kap Tâi-oân ê chhiⁿ-mî-lâng oē tha̍k Sèng-chheh.
（大姑娘寫的）
有一儂姓馬是大英國儂。咧辦條柴[1]的車。有一日咧條的時，予車挾斷一支手，對按呢就𣍐故做彼號頭路。因為減一手所以批館予儂倩做摕批的儂。後來予分聖冊的會倩伊去四界賣聖冊。
遐个聖冊的中間有的是印肨字[2]，予青盲儂來讀。濟濟青盲儂，有來共伊買，所以馬先生就家己學彼號肨字的法度。後來分聖冊的會，就差伊來中國北京賣聖冊。
伊逐日佇路裡咧賣冊的時常常看見偌濟青盲儂咧乞食，真艱苦。伊的心大憂悶，想看有甚物法度通利益𢙠，予𢙠知道理抑無？就想敢彩會將肨字來教𢙠讀冊。但是伊知𣍐用中國字來印𢙠，因為字濟故傷濟劃，僫得摸，所以就用較簡的法度做肨字眏望青盲儂試看會曉得摸𣍐。就事先揀一个無父母的青盲囡仔，佇街路咧乞食，看見伊面笑笑故看伊身軀無體瘑，就收留來照顧伊，將遮个字來教伊摸。即个青盲囡仔不止歡喜，堅心學摸遮个字。約略六禮拜久攏會曉得讀，亦會曉得寫。
馬先生看即个囡仔遮快會，就故叫兩个青盲的大儂學摸遐个字，予彼个囡仔做先生來教。到兩三月日久，𢙠亦攏會讀。𢙠三个本然是艱苦做乞食，當聖冊𢙠攏會曉得讀，亦真歡喜讀予儂聽，所以牧師佮教會就倩伊來四界讀予儂聽，對按呢會播揚道理。
此三儂事先的所費攏是馬先生出。後來別儂幫贈即个事誌。到即疊紲設一間學，算是青盲儂的學，青盲儂亦咧教。教會內教會外的青盲儂攏通來讀。即个事誌風聲到不止遠，所以濟濟青盲儂有的算是尊貴的，較遠的亦來，𢙠中間一个是對一百鋪路遠來，講「愛卜用手看冊」。
教會內亦有一儂學到會做分冊的路用，故有一儂不止熱心來學，到後來就入大學卜做傳道理的儂。
馬先生毋但教𢙠會讀，會寫但但，故用法度予𢙠捌詩調，因為按呢有的會吟不止好聽。現時有一个逐禮拜日來禮拜堂，捏琴[3]和眾儂所吟的聲。
儂設即號法度來教示青盲儂算是世間加添一項的大福氣。
現時台灣的牧師甘先生咧創廈門白話的肨字，予漳泉佮台灣的青盲儂會讀聖冊。
......