(Khó͘ Seng-iām siá·ê.)
Pún-nî poeh-ge̍h chhoe gō͘ kàu chhoe poeh ji̍t, Pò͘-tō-hōe chū-chi̍p tī Koaⁿ-kiô lé-pài-tn̂g; káu-ge̍h cha̍p-it kàu cha̍p-sì ji̍t koh chū-chi̍p tī Eng-lāi ê lé-pài-tn̂g.
Tī Koaⁿ-kiô sì-ûi ê siā chhut-mn̂g kóng tō-lí ki-hōe iáu-hó; tī Koaⁿ-kiô-hi koh-khah hó, in-ūi chá lóng bô lâng hoaⁿ-hí chiap-la̍p, taⁿ sī chōe-chōe lâng ài thiaⁿ; só͘-í ē-hng-sî iā-ū chū-chi̍p tī hi·ni̍h kúi-nā só͘-chāi kap in saⁿ-kap lé-pài sòa kóng tō-lí, chōe-chōe lâng hoaⁿ-hí sêng-siū, tùi án-ni chiū ū lâng siông-siông lâi thiaⁿ tō-lí. Lūn hiān-sî lâi kóng iā thang hoaⁿ-hí, ta̍k ē-hng ū tiāⁿ-tio̍h cha̍p só͘ lâng chū-chi̍p tī hi-tiong chi̍t ê hiaⁿ-tī ê tiàm-lāi, saⁿ-kap lé-pài o̍h tha̍k Sèng-keng kap si, iā ū lâng kam-goān soah i ê seng-lí lâi siú Sèng-ji̍t.
Lūn Eng-lāi ê Pò͘-tō-hōe iā thang hoaⁿ-hí. Chhut-mn̂g kóng tō-lí put-chí hó ki-hōe, ē-hng-sî ū lâng tī lé-pài-tn̂g kóng tō-lí, ū lâng khì hi-po͘ ni̍h kóng tō-lí, lóng ū tit-tio̍h hó ki-hōe, chōe-chōe lâng lâi thiaⁿ, koh hí kui-ji̍t ê tiong-kan ū lâng khì chhē hiah-ê tha̍k-chheh lâng kap khah ū miâ-siaⁿ ê lâng chē lâi gī-lūn tō-lí, iā sī khah chōe lâng o-ló Chú ê tō-lí, hoaⁿ-hí chiap-la̍p, sīm-chì ū lâng khéng saⁿ-kap kūi-lo̍h kî-tó, iā ū lâng lâi kàu lé-pài-tn̂g thiaⁿ tō-lí.
（許聲炎[1]寫的）
本年八月初五到初八日，佈道會聚集佇官橋[2]禮拜堂，九月十一到十四日故聚集佇英內[3]的禮拜堂。
佇官橋四圍的社，出門講道理機會猶好，佇官橋墟故較好，因為早攏無儂歡喜接納，當是濟濟儂愛聽，所以暝昏也有聚集佇墟裡幾若所在佮𢙠相合禮拜紲講道理，濟濟儂歡喜承受，對按呢就有儂常常來聽道理。論現時來講也通歡喜，逐暝昏有定著十數儂聚集佇墟中一个兄弟的店內，相合禮拜學讀聖經佮詩，也有儂甘願煞伊的生理，來守聖日。
論英內的佈道會也通歡喜。出門講道理不止好機會，暝昏時有儂佇禮拜堂講道理，有儂去墟埔裡講道理，攏有得著好機會，濟濟來聽，故許幾日的中間有儂去揣遐个讀冊儂佮較有名聲的儂坐，來議論道理，也是較濟儂呵咾主的道理，歡喜接納，甚至有儂肯相合跪落祈禱，也有儂來到禮拜堂聽道理。