Tī Sai-kok bó͘ só͘-chāi, lo̍h sng-seh ê sî, ū nn̄g ê gín-ná, miâ kiò Ta̍t-sū kap Lûn-á, tâng cháu kè chi̍t-ê hn̂g. Kàu hit-pêng in oa̍t-thâu khoàⁿ in ê kha-jiah cháiⁿ-iūⁿ. Ta̍t-sū chiū kiò kóng, "Lûn-á, lí ê jia̍h sī ti̍t-ti̍t chhin-chhiūⁿ chìⁿ hō͘ lâng siā chi̍t-iūⁿ, góa ê jia̍h sī oan-oan liáu-liáu." Lûn ìn kóng, "Chū-jiân! Tùi khí-sin kàu-tè góa ti̍t-ti̍t ǹg hit-châng chhiū, chiū cháu ti̍t-lō͘, lí tek-khak ū sì-kòe khoàⁿ." Ta̍t-sū ìn, "Ū-iáⁿ! Khí-thâu góa sòe-jī khoàⁿ ka-kī ê kha, āu-lâi teh khoàⁿ kúi-nā chiah chiáu-á teh pe."
Góa só͘ thiàⁿ ê gín-ná ah! Lín tio̍h ǹg Iâ-so͘ cháu, chiū oē kiâⁿ ti̍t-ti̍t ê lō͘, kàu-bé m̄-sái iu-būn kiàn-siàu.
-----°-----
Kó͘-chá ū chi̍t-ê gín-ná sìⁿ Khóng, miâ Hiông. I sì-hè ê sî, i ê chek-kong ū the̍h sì-lia̍p chúi-lâi, beh hō͘ i kap i ê hiaⁿ, chiū kah Hiông seng the̍h, i chiū the̍h chi̍t-lia̍p tē-it sòe-lia̍p·ê. I ê chek-kong mn̄g i kóng, "Lí cháiⁿ-iūⁿ m̄ the̍h tōa-lia̍p·ê mah?" Ìn kóng, "Góa sòe-hàn the̍h chit-lia̍p sòe-lia̍p chiū kàu-gia̍h." Khó-kiàn lán lâng tio̍h ti-chiok.
佇西國某所在，落霜雪的時，有兩个囡仔，名叫達士佮倫仔，同走過一个園。到彼爿𢙠越頭看𢙠的骹跡怎樣。達士就叫講，「倫仔，汝的跡是直直親像箭予儂射一樣，我的跡是彎彎了了。」倫應講，「自然！對起身到帶我直直眏彼欉樹，就走直路，汝的確有四界看。」達士應，「有影，起頭我細膩看家己的骹，後來咧看幾若隻鳥仔咧飛。」
我所疼的囡仔啊，恁著眏耶穌走，就會行直直的路，到尾毋使憂悶見笑。
-----°-----
古早有一个囡仔姓孔，名融。伊四歲的時，伊的叔公有摕四粒水梨，卜予伊佮伊的兄，就教融先摕，伊就摕一粒第一細粒的。伊的叔公問伊講，「汝怎樣毋摕大粒的嘛？」應講，「我細漢摕即粒細粒就夠額。」可見咱儂著知足。