Hoa-hong ū chi̍t ê gín-ná cha̍p-sì hè, i ê pē-bú sī chám-jiân hó-gia̍h, nā-sī chit-ê kiáⁿ m̄-sī chhin-siⁿ·ê, chiū-sī ēng chîⁿ bóe·ê. Tī sì nî chêng, i ê pē ū thàn Iâ-so͘ ê tō-lí, só͘-ū hoān·tio̍h ê pháiⁿ, kap chia̍h a-phiàn, lóng-chóng kóe-tû, chiong-kūn nî gōa. Bo̍k-su khòaⁿ i ê khoán-sit kap chêng ū koh-iūⁿ, ia̍h ū ài beh kiâⁿ sóe-lé hō͘·i, chóng-sī khó-sioh i put-chí sió-táⁿ, hō͘ i ê bó͘ khún-tio̍k, chiū tì-kàu léng-sim, iû-goân chia̍h a-phiàn ia̍h chhōa sòe-î. Chit ê gín-ná kap i ê lāu-bú siâng-tóng, sui-jiân m̄-káⁿ khún-tio̍k i ê pē, nā-sī kàu-hōe ê gín-ná ia̍h hō͘ i mē chin chōe ê pháiⁿ-ōe.
Kàu kin-nî i tiàm-lāi ū chi̍t-ê hé-kì sìn tō-lí, ū chio i saⁿ-kap lâi hù àm-hōe. Āu-lâi ū siū Sèng-sîn ê kám-kek, chai chêng ê chōe, ia̍h tùi pa̍t-lâng lâi kan-chèng Kiù-chú ê tō-lí , i ê lāu-bú thàm-thiaⁿ chai, chiū kiò i tò-khì. In ê tiàm lī-khui ke sì lí gōa lō͘, tiong-ng keh chi̍t tiâu tōa khoe, lâi-khì tio̍h tah chûn-á, bē tò-khì ê sî, i put-chí kiaⁿ, cháu-lâi mn̄g thoân tō-lí ê lâng kóng, Góa tio̍h cháiⁿ-iūⁿ?
In-ūi i ê lāu-bú sī hó-gia̍h, i iū m̄-sī chhin-siⁿ·ê, nā hāi i ê sìⁿ-miā iā káⁿ, só͘-í ū kiaⁿ-hiâⁿ. Thoân tō-lí ê lâng siūⁿ ū hiah kú, chiū kā i kóng, Lí tio̍h tò-khì, chóng-sī tio̍h óa-khò Siōng-tè, kiû i pang-chān lí.
Āu-lâi chiū tò-khì, i ê lāu-bú thèng-hāu i teh ōaⁿ-saⁿ ê sî, chiū thoa lâi loān-loān phah·i. Teh phah ê sî, só͘ mē ê ōe kóng, Chêng lí ê pē khì, góa kap i kìⁿ siⁿ kìⁿ sí, ēng jōa-chōe ê khùi-la̍t khún-tio̍k i chiah soah, taⁿ lí káⁿ koh-khì, cháiⁿ-iūⁿ Iâ-so͘ ê koân-lêng kap sîn kàu chiah tōa, lâi bê-he̍k lí? Nā-sī chit-ê gín-ná siū phah pí pêng-sî put-chí khah siong-tiōng, i tī hit-sî chiū kūi tī tōe·ni̍h kiû Siōng-tè kiù·i, pang-chān·i. Hit-tia̍p i ê seng-khu lóng m̄-chai thiàⁿ, iā bô siong-hûn. Che sī gín-ná ōe hiáu-tit khò Siōng-tè, Siōng-tè ia̍h si̍t-chāi pang-chān i keng-kè chit-hō ê khó͘-chhó͘.
Hāiⁿ·ah! I ê lāu-bú sī chhin-chhiūⁿ Hoat-ló. Chêng khún-tio̍k i ê tiōng-hu, taⁿ khún-tio̍k i ê kiáⁿ, hō͘ chit-ê gín-ná pòaⁿ ge̍h-ji̍t kú lóng m̄-káⁿ lâi, sī put-chí khó-sioh. Ia̍h i ê lāu-bú sī chīn-chāi pháiⁿ sèng-tē, chit gō͘-ge̍h chhoe, koh kap i ê pē oan-ke, chiū chiong i ê tiû-toān i-chiûⁿ ta̍t pah-gōa kho͘, pàng-hé sio-lio khì, ka-kī kéng chhit niá chhēng tī seng-khu,chiah chia̍h a-phiàn-ko sí.
Taⁿ chhiáⁿ lia̍t-ūi khòaⁿ hōe-pò ê lâng, tì-ì thòe i ê ke kî-tó, hō͘ sìn Chú ê lâng káⁿ chhut-thâu hián-jiân lâi sìn, ia̍h hō͘ chit ê gín-ná bô só͘ chó͘-tòng, thang koh hó-táⁿ kian-kò͘ lâi thàn Iâ-so͘ ê tō-lí, kàu chi̍t-sì-lâng bô soah. Sī góa ê sim só͘ chhim-chhim ǹg-bāng·ê.
華豐有一个囡仔十四歲，伊的父母是嶄然[1]好額，但是即个囡仔毋是親生的，就是用錢買的。佇四年前，伊的父有趁耶穌的道理，所有犯著的否，佮食鴉片，攏總改除，將近年外，牧師看伊的款式佮前有各樣，亦有愛卜行洗禮予伊，總是可惜伊不止小膽，予伊的姥窘逐，就致到冷心，猶原食鴉片亦抴細姨。即个囡仔佮伊的老母𫝛黨，雖然毋敢窘逐伊的父，但是教會的囡仔亦予伊罵真濟的否話。
到今年伊店內有一个夥計信道理，有招伊相合來赴暗會。後來有受聖神的感激，知前的罪，亦對別儂來干證救主的道理，伊的老母探聽知，就叫伊倒去。𢙠的店離開家是里外路，中央隔一條大溪，來去著搭船仔，未倒去的時，伊不止驚，走來問傳道理的儂講，「我著怎樣？」
因為伊的老母是好額，伊又毋是親生的，若害伊的性命也敢，所以有驚惶。傳道理的儂想有遐久，就共伊講，汝著倒去，總是著倚靠上帝，求伊幫贈汝。
後來就倒去，伊的老母聽候伊咧換衫的時，就拖來亂亂拍伊。咧拍的時，所罵的話講，「前汝的父去，我佮伊見生見死，用偌濟的氣力窘逐伊㱏煞，當汝敢故去，怎樣耶穌的權能佮神到遮大，來迷惑汝？」但是即个囡仔受拍比平時不止較嵩重，伊佇彼時就跪佇地裡求上帝救伊，幫贈伊。彼疊，伊的身軀攏毋知疼，也無傷痕。這是囡仔會曉得靠上帝，上帝亦實在幫贈伊經過即號的苦楚。
哎啊！伊的老母是親像法老。前窘逐伊的丈夫，當窘逐伊的囝，予即个囡仔半月日久攏毋敢來，是不止可惜。亦伊的老母是盡在否性地，即五月初，故佮伊的父冤家，就將伊的綢緞衣裳，值百外箍，放火燒燒去。家己揀七領穿佇身軀，㱏食鴉片膏死。
當請列位看《會報》的儂，致意替伊的家祈禱，予信主的儂敢出頭顯然來信，亦予即个囡仔無所阻擋，通故好膽堅固來趁耶穌的道理，到一世儂無煞。是我的心所深深眏望的。
[1] chám-jiân：嶄然，程度副詞，著是「極」、「十分」的意思。 ↩