Lūn Lé-pài-ji̍t ê chhiat-iàu.

Lân Sêng-bí siá·ê.

Góa tùi liāu-lí kàu-hōe ê sî í-lâi, khòaⁿ-kìⁿ kî-tiong kúi-nā só͘-chāi bô choan-siú lé-pài-ji̍t, só͘-í sim lóng bô pêng-an. Góa chit-chūn ài tì-ì lūn lé-pài-ji̍t ê chhiat-iàu, ǹg-bāng lâng nā bêng-bêng chai Siōng-tè ê chí-ì, chiū ōe hoaⁿ-hí sūn-thàn. Taⁿ lūn chit-ê sū ū kúi-nā hāng thang kóng-khí.

Thâu chi̍t-hāng. Lé-pài-ji̍t ê iàu-kín. Chit-ê lé-pài-ji̍t chiū-sī cha̍p-kài ê tē-sì tiâu, tùi Siōng-tè só͘ bēng-lēng ê kap kî-û ê kài pîⁿ-pîⁿ iàu-kín. Phì-jū tē-jī tiâu kìm lâng m̄-thang tiau-khek ngó͘-siōng, tio̍h ho̍k-sāi to̍k-it ê Siōng-tè, á-sī tē la̍k tiâu, kóng, M̄-thang thâi lâng, tē-chhit tiâu kóng, M̄-thang kiâⁿ kan-îm, lūn chiah-ê lán sìn Chú ê lâng lóng chai koat-toàn tio̍h choan-siú, nā bô chiū-sī hoān-kài. Taⁿ tē-sì tiâu ê koan-hē iā sī án-ni, lâng nā bô siú sī hoān-tio̍h.

Tē-jī hāng. Lé-pài-ji̍t sī ta̍k-lâng ê lī-ek. Lâng siú lé-pài-ji̍t m̄-tān-nā sī thàn Siōng-tè ê bēng-lēng, iā-sī tit-tio̍h chīn tōa ê lī-ek. In-ūi Siōng-tè siat-li̍p an-hioh-ji̍t sī chí béng lâng m̄-nā ū seng-khu tio̍h chiàu-kò͘ nā-tiāⁿ, ia̍h-ū lêng-hûn tio̍h iúⁿ-chhī. Tē chhit ji̍t lâng thang hioh i só͘ chòe ê kang lâi pó͘ i seng-khu ê khùi-la̍t; koh ū ki-hōe thang siū tō-lí ê kà-sī lâi ha̍p lêng-hûn ê khiàm-kheh.

Tē-saⁿ hāng. Lé-pài-ji̍t sī bān-kok ê lī-ek. Siōng-tè só͘ bēng-lēng m̄-sī kan-ta beh chòe Iû-thài chi̍t kok ê lī-ek, si̍t-chāi sī beh chòe thiⁿ-ē bān-kok ê lī-ek.

Tùi Kiù-chú kap sù-tô͘ í-ki̍p thiⁿ-ē le̍k-tāi ê kàu-hōe kàu kin-ná-ji̍t, bô m̄ chhim-chhim tùi-tiōng. Lán ê Kiù-chú kap i ê ha̍k-seng pò-iông Hok-im, siông-siông chí-sī lâng tio̍h tì-ì lâi choan siú an-hioh-ji̍t. Lán eng-kai tio̍h o̍h in ê hó khoán-sit.

4. Tē-sì hāng. Lé-pài-ji̍t sī kàu-hōe ê lī-ek. Chhâ-khó thiⁿ-ē chiah-ê kàu-hōe, tùi chá kàu taⁿ kìⁿ-nā tùi-tiōng lé-pài-ji̍t·ê, bô-m̄ tōa heng-ōng lâi hióng-siū Siōng-tè ê un-tián. Siat-sú Chiang-choân ê kàu-hōe chin-chiàⁿ ài him-bō͘ tit-tio̍h Siōng-tè ê un tì-kàu heng-khí put-chí chōe, eng-kai tio̍h siông-siông kèng-tiōng lé-pài-ji̍t, nā bô án-ni chòe, bōe ǹg-bāng chit ê tōa hok-khì.

Taⁿ í-keng chai lán ê pún-hūn tio̍h choan-siú lé-pài-ji̍t, lán tio̍h ēng sím-mi̍h hō ê khoán-sit. Thang kóng-khí gō͘ hāng ê iàu-kín.

Thâu chi̍t hāng. Tī lé-pài-ji̍t, m̄-thang chòe kang lâi thàn-chîⁿ. M̄-sī kóng lóng bô kang tio̍h chòe, chiū-sī tio̍h khòaⁿ-kìⁿ ū ha̍p tō-lí á bô. Só͘ eng-kai tio̍h chòe, tio̍h chòe, to̍k-to̍k iàu-kín m̄-thang in-ūi thàn-chîⁿ, ka-kī ê lī-ek lâi chòe.

Tē jī hāng. Sui-jiân m̄-thang chòe-kang, iáu-kú m̄-thang phah-sǹg sī êng-êng ê ji̍t lâi hioh-khùn chhut-chāi ka-kī ê ì-sù lâi thit-thô, á-sī choan-choan kè-bô͘ lim-chia̍h. Nā-sī án-ni chòe, sī kan-ta thé-thiap ka-kī e chhit-chêng nā-tiāⁿ, si̍t-chāi sī bô lī-ek lêng-hûn.

Tē saⁿ hāng. Tio̍h tì-ì choân-ke kàu lé-pài-tn̂g. Téng-po͘ kap ē-po͘ lóng tio̍h chū-chi̍p lé-pài, lâi ho̍k-sāi Siōng-tè. Tio̍h thàn ki-hōe kî-tó, o̍h gîm-si káng-kiù Sèng-keng, ēng thiâm-chēng ê sim lâi tit-tio̍h lêng-hûn ê lī-ek.

Tē sì hāng. Siat-sú ū tōa chó͘-tòng ê tāi-chì, bōe-tit-thang kàu lé-pài-tn̂g saⁿ-kap chū-chi̍p, iû-goân tio̍h tì-ì só͘ tio̍h chīn ê pún-hūn lâi iû-chhí lêng-hûn.

Tē gō͘ hāng. Ta̍k kàu-hōe ê hiaⁿ-tī chí-bē m̄-thang kan-ta kò͘ ka-kī lâi siū kà-sī, ia̍h tio̍h pò-iông Hok-im lâi ín-chhōa bē-bat sìn Chú ê lâng, ǹg-bāng in ōe chiū-kūn Chú lâi tit-tio̍h kiù.

Taⁿ lâng nā ōe án-ni lâi siú an-hioh-ji̍t, m̄-nā sī chit ji̍t ê lī-ek, iā ōe pang-chān la̍k ji̍t ho̍k-sāi Siōng-tè ê khiân-sêng. Goān Siōng-tè siúⁿ-sù tāi-ke tōa un-tián, hō͘ lán ōe hoaⁿ-hí kèng-tiōng tē-sì kài sòa kín-siú lóng-chóng ê kài-lu̍t.

Lūn lé-pài-ji̍t ê chhiat-iàu, tio̍h khòaⁿ Sèng-keng kúi-nā chat.

Chhut Ai-ki̍p kì 20:8-11, 31:12-17, Í-sài-a 58:13-14, Í-se-kiat 20:12-26.

論禮拜日的切要

（蘭成美^[1]寫的）

我對料理教會的時以來，看見其中幾若所在無專守禮拜日，所以心攏無平安。我即陣愛致意論禮拜日的切要，眏望儂若明明知上帝的旨意，就會歡喜順趁。當論即个事有幾若項通講起。

頭一項。禮拜日的要緊。即个禮拜日就是十戒的第四條，對上帝所命令的，佮其餘的戒平平要緊。譬喻第二條禁儂毋通雕刻偶像，著服侍獨一的上帝；抑是第六條講，毋通刣儂；第七條講毋通行姦淫，論遮个，咱信主的儂知決斷著專守。若無就是犯戒。當第四條的關係也是按呢，儂若無守是犯著。

第二項．禮拜日是逐儂的利益。儂守禮拜日，毋但但是趁上帝的命令，也是得著盡大的利益。因為上帝設立安歇日是指明儂毋但有身軀著照顧但但，亦有靈魂著養飼。第七日儂通歇伊所做的工，來補伊身軀的氣力，故有機會通受道理的教示來合靈魂的欠缺。

第三項．禮拜日是萬國的利益。上帝所命令毋是乾焦卜做猶太一國的利益，實在是卜做天下萬國的利益。

對救主佮使徒以及天下歷代的教會到今仔日，無毋深深對重。咱的救主佮伊的學生播揚福音，常常指示儂著致意來專守安歇日。咱應該著學𢙠的好款式。

第四項．禮拜日是教會的利益。查考天下遮个教會，對早到當，見若對重禮拜日的，無毋大興旺來享受上帝的恩典。設使漳泉的教會真正愛欣慕得著上帝的恩致到興起不止濟，應該著常常敬重禮拜日，若無按呢做，𣍐眏望即个大福氣。

當已經知咱的本份著專守禮拜日，咱著用甚物號的款式，通興起五項的要緊？

頭一項。佇禮拜日，毋通做工來趁錢。毋是講攏無工著做，就是著看見有合道理抑無。所應該著做，著做。獨獨要緊毋通因為趁錢、家己的利益來做。

第二項。雖然毋通做工，猶故毋通拍算是閒閒的日來歇睏，出在家己的意思來憩陶，抑是專專計謀啉食。若是按呢做，是乾焦體貼家己的七情但但，實在是無利益靈魂。

第三項。著致意全家到禮拜堂。頂晡佮下晡攏著聚集禮拜，來服侍上帝。著趁機會祈禱，學吟詩，講究聖經，用恬靜的心來得著靈魂的利益。

第四項。設使有大阻擋的事誌，𣍐得通到禮拜堂相合聚集，猶原著致意所著盡的本份來養飼靈魂。

第五項。逐教會的兄弟姊妹毋通乾焦顧家己來受教示，亦著播揚福音來引抴未捌信主的儂，眏望𢙠會就近主來得著救。

當儂若會按呢來守安歇日，毋但是即日的利益，也會幫贈六日服侍上帝的虔誠。阮上帝賞賜大家大恩典，予咱會歡喜敬重第四戒紲謹守攏總的戒律。

論禮拜日的切要，著看聖經幾若節。

《出埃及記》20:8-11、31:12-17；《以賽亞》58:13-14、《以西結》20:12-26。

尾註