Hēng-toān 6:4.
Gio̍k An-le̍k siá·ê.
Hoan-e̍k chit-ê "choan-bū" ê ōe pún-jiân ū nn̄g hō ê ì-sù. (1) Chiū-sī beh "khûn-khûn tio̍h-bôa", (2) Chiū-sī beh "sî-khek tio̍h-bôa."
Chāi-chá ū lâng lia̍h thoân-tō ê chit-jīm chòe khoài-khoài êng-êng·ê. M̄-chai hiān-kim iáu ū chit-hō ê chhò-gō͘ á bô. Thoân-tō·ê nā pîn-tōaⁿ chin-chiàⁿ sī hoān-chōe, in-ūi i ū iok beh chi̍t-sì-lâng tio̍h-bôa. Khó-sioh lâng hiâm thoân-tō·ê chōe-chōe ū chit ê mâu-pēng, ia̍h lán ko͘-put-chiong tio̍h kóng in só͘ kóng bô lóng chhò.
Taⁿ lán tio̍h kì-tit chòe pîn-tōaⁿ ê lô͘-po̍k m̄-sī tú-tú bōe chòe kang·ê nā-tiāⁿ, lâng nā bô tì-ì chòe ka-kī só͘ eng-kai tio̍h chòe·ê, lâi chòe pa̍t-hāng sū, ché ia̍h sī hām-lo̍h hit ê pîn-tōaⁿ ê chōe. Phì-jū chāi-chá ū chi̍t ê Sai-kok ê hông-tè siông-siông khì chòe mn̂g-choān ê tiàm, tī hia kú-kú chin chhut-la̍t chhòng choān. Lâng thang o-ló i chòe khûn-khûn chòe-kang ê lâng, iáu-kú tio̍h hiâm i chòe pîn-tōaⁿ ê hông-tè. Thoân-tō ê ia̍h sī án-ni, i nā siông-siông chhap sè-kan ê sū, á sī kap hó pêng-iú óng-lâi, á-sī tiàm tī chhù-lāi pān sió-khóa ê tāi-chì, tek-khak tio̍h hiâm i chòe pîn-tōaⁿ ê thoân-tō·ê.
Chit ê chit-jīm thang pun-chòe saⁿ hāng: (1) tio̍h tha̍k-chheh káng-kiù tō-lí, (2) tio̍h thoân tō-lí, (3) tio̍h chiàu-kò͘ hiaⁿ-tī chí-bē ê phín-hēng.
1. Thoân-tō ê chi̍t-sì-lâng tio̍h chòe ha̍k-seng, kàu sí hoaⁿ-hí siū kà-sī, m̄-thang chhò-gō͘ lia̍h ka-kī chòe ha̍k-būn lah! Chit ê tō-lí lâng chia̍h bōe kàu siuⁿ pá, tī chit ê tōa-iûⁿ lâng sái-lâi sái-khì bōe ōe kàu chīn-thâu. Lán nā bô chìn-pō͘ tō-lí chiū sim bô hó. Só͘-í bōe ōe pang-chān pa̍t-lâng chìn-pō͘. To̍k-to̍k chòe Siōng-tè ê ha̍k-seng, chiah ōe kham-tit chòe pa̍t-lâng ê sian-siⁿ. Lán tio̍h hoaⁿ-hí tha̍k-chheh put-lūn Tiong-kok chheh, gōa-chheh, Sèng-chheh, hō͘ sim ná khui-khiàu, ná phok-ha̍k, ná ōe hiáu-tit chhim ê tō-lí, ná gâu kà lâng, nā án-ni chiū hó-táⁿ thang ǹg-bāng Siōng-tè hoaⁿ-hí chhe-ēng lán. Pîn-tōaⁿ ê lâng nā án-ni ǹg-bāng sī khang-khang.
2. Iáu-kú lán tio̍h kì-tit tha̍k-chheh sī ū lō͘-ēng ê hoat-tō͘ nā-tiāⁿ, chiū-sī ōe hō͘ lán chòe khah gâu thoân-tō. Lán ê chit m̄-sī tio̍h tha̍k-chheh, sī tio̍h kóng Hok-im lâi kiù lâng. Lán ū iok sī tio̍h thàn ki-hōe siông-siông choan-sim kóng tō-lí, m̄-sī chhìn-chhái kóng, sī chīn-sim chīn-ì chīn-la̍t thòe Siōng-tè kiù lâng kap I saⁿ hô.
3. Tha̍k-chheh, thoân-tō chí nn̄g-hāng iáu-bē kàu-gia̍h. Phì-jū thang kóng lôe-chhân iā chéng-chí bē chīn choh-sit-lâng ê kang. I ta̍k-ji̍t tio̍h chiàu-kò͘ i ê gō͘-kak kàu se̍k. Lán thoân-tō·ê ia̍h sī án-ni, ū pīⁿ·ê tio̍h chiàu-kò͘·i, ū sòng-hiong·ê tio̍h chín-chè·i, ū iu-būn·ê tio̍h an-ùi·i, ū gín-ná lán tio̍h ín-chhōa kà-sī·i. Tī hiaⁿ-tī ê chhù-lāi lán tio̍h kap in tâm-lūn ta̍k-lâng ê pún-hūn, khòaⁿ in ê sim cháiⁿ-iūⁿ, ēng ha̍p ê tō-lí lâi bián-lē in lâng-lâng. Lán tio̍h chòe hōe-lāi ê lâng ê hó pêng-iú, hián-chhut lán ê thiàⁿ-thàng lâi ho̍k-sāi·in, chhin-chhiūⁿ lán ê Chú ēng ka-kī ê bô͘-iūⁿ ū kà-sī lán. (Iok-hān 13:14). Lán nā bô khek-kí thāi-jîn beh thái ōe chhōa pa̍t-lâng chòe án-ni. Só͘-í tē-it iàu-kín sī lán tio̍h choan-sim kî-tó lâi chiàu-kò͘ ka-kī ê phín-hēng, chiū thang ǹg-bāng Siōng-tè beh ēng lán lâi kiù pa̍t-lâng.
《行傳》6:4
（玉安力寫的）
翻譯即个「專務」的話本然有兩號的意思。（1）就是卜勤勤著磨。（2）就是卜「時刻著磨」。
在早有儂掠傳道的職責做快快、閒閒的。毋知現今有即號的錯誤抑無。傳道的若貧懶真正是犯罪，因為伊有約卜一世儂著磨。可惜儂嫌傳道的濟濟有即个毛病，亦咱姑不將著講𢙠所講無攏錯。
當咱著記得做貧懶的奴僕毋是拄拄無做工的但但，儂若無記得做家己所應該著做的，來做別項事，這亦是陷落即个貧懶的罪。譬喻在早有一个西國的皇帝常常去做門鏇[1]的店，佇遐久久真出力創鏇。儂通呵咾伊做勤勤做工的儂，猶故著嫌伊做貧懶的皇帝。傳道的亦是按呢，伊若常常插世間的事，抑是佮好朋友往來，抑是坫佇厝內辦小可的事誌，的確著嫌伊做貧懶的傳道的。
即个職任通分做三項。（1）著讀冊講究道理；（2）著傳道理；（3）著照顧兄弟姊妹的品行。
1、傳道的一世儂著做學生，到死歡喜受教示，毋通錯誤掠家己做學問啦！即个道理儂食𣍐到傷飽，佇即个大洋，儂駛來駛去𣍐會到盡頭。咱若無進步道理，就心無好。所以𣍐會幫贈別儂進步。獨獨做上帝的學生，㱏會堪得做別儂的先生。咱著歡喜讀冊，不論中國冊，外冊，聖冊，予心乃開竅，乃博學，乃會曉得深的道理，乃𠢕教儂，若按呢就好膽通眏望上帝歡喜差用咱。貧懶的儂，若按呢眏望是空空。
2、猶故咱著記得讀冊是有路用的法度但但，就是會予咱做較𠢕傳道。咱的職毋是著讀冊，是著講福音來救儂。咱有約是著趁機會常常專心講道理，毋是凊彩講，是盡心、盡意、盡力替上帝救儂佮伊相和。
3、讀冊、傳道此兩項猶未夠額，譬喻通講犁畻、移[2]種子，未盡作穡儂的工。伊逐日著照顧伊的五穀到極。咱傳道的亦是按呢，有病的，著照顧伊；有喪兇的，著賑濟伊；有憂悶的，著安慰伊；有囡仔咱著引抴、教示伊。佇兄弟的厝內，咱著佮𢙠談論逐儂的本份，看𢙠的心怎樣，用合的道理來勉勵𢙠儂儂。咱著做會內的儂的好朋友，顯出咱的疼痛來服侍𢙠，親像咱的主用家己的模樣有教示咱（《約翰》13:14）。咱若無克己待人，卜汰會抴別儂做按呢。所以第一要緊是咱著專心祈禱來照顧、教示的品行，就通眏望上帝卜用咱來救別儂。