Táⁿ-má-jī Sian-siⁿ.

Tong Hián-lí siá.

Táⁿ-má-jī Sian-siⁿ 1819·nî chhut-sì tī Tāi-bí kok. I ê só͘-chāi lī kiaⁿ-siâⁿ bô lōa hn̄g. I tī jī-cha̍p-saⁿ hè ū chhut Tōa chu-īⁿ, chiah ji̍p káng-kiù tō-lí ê Tōa-o̍h. Kàu 1845·nî khó chìn miâ, chhut Tōa-o̍h khì thoân tō-lí, iok ū chi̍t nî kú, chiah tiāⁿ-tio̍h beh kàu Tiong-kok thoân hok-im. I chòe Bo̍k-su kàu Tiong-kok thoân tō-lí che lóng-sī i ê lāu-bú tì-ì thòe i kî-tó.

Sian-siⁿ chiong tiāⁿ-tio̍h beh kàu Tiong-kok thoân tō-lí tùi i ê lāu-bú kóng. Hit-sî Lāu-bú kóng, Hàiⁿ, Iok-hān·ah! chiū chēng-chēng. Káⁿ-sī in-ūi lâng ê chêng tio̍h saⁿ lī-khui bōe bián-tit ū nâ-âu tīⁿ kóng bōe chhut ê tāi-chì. Āu-lâi kóng, Góa ūi-tio̍h chit-ê tāi-chì ū kiû Siōng-tè. Taⁿ I ū ún-chún góa só͘ kiû·ê, góa m̄-thang chó͘-tòng. Kàu teh saⁿ lī-pia̍t beh lâi Tiong-kok lāu-bú chiū kā i chiok-hok thòe i kî-tó.

Án-ni lāu-bú thòe kiáⁿ-jî kî-tó sī tē-it iàu-kín ê tāi-chì, chhin-chhiūⁿ Táⁿ-má-jī Sian-siⁿ ê lāu-bú thòe i kî-tó tit-tio̍h Siōng-tè ê ún-chún, chòe tōa lō͘-ēng tī Chiang-Choân ê kàu-hōe. Lūn i ê phok-ha̍k, khûn-khûn chòe Chú ê kang, un-jiû, tōa-liōng, kháu-châi, gâu chòe-lâng, che sī lán lóng chai, m̄-sái siông-sè lâi siá bêng.

Taⁿ Sian-siⁿ só͘ chòe ê kang í-keng móa, i só͘ khì ê só͘-chāi tī hia tit-tio̍h siúⁿ. Chú káⁿ ōe kā i kóng, Chīn-tiong tì-sek ê lô͘-po̍k·ah, lí thang hióng-siū Góa ê khoài-lo̍k.

打馬字先生

（佟顯理寫）

打馬字先生1819年出世佇大美國。伊的所在離京城無偌遠。伊佇二十三歲有出大書院，㱏入講究道理的大學。到1845年考進名^[1]，出大學去傳道理，約有一年久，㱏定著卜到中國傳福音。伊做牧師到中國傳道理這攏是伊的老母致意替伊祈禱。

先生將定著卜到中國傳道理對伊的老母講。彼時老母講，哎，約翰啊！就靜靜。敢是因為儂的情著相離開𣍐免得有嚨喉㶘講𣍐出的事誌。後來講，我為著即个事誌有求上帝。當伊有允准我所求的，我毋通阻擋。到咧相離別卜來中國，老母就共伊祝福替伊祈禱。

按呢老母替囝兒祈禱是第一要緊的事誌，親像打馬字先生的老母替伊祈禱得著上帝的允准，做大路用佇漳泉的教會。論伊的博學，勤勤做主的工，溫柔、大量、口才、𠢕做儂，這是咱攏知，毋使詳細來寫明。

當先生所做的工已經滿，伊所去的所在佇遐得著賞。主敢會共伊講，盡忠知識的奴僕啊，汝通享受我的快樂。

尾註